Cübbe Düştü Kel Göründü (Mü?)

Geçenlerde Formspring üzerinden bir kız arkadaşıma şöyle bir soru yöneltmiştim: “Beni tanıdığını sanıyorsun, seviyorsun filan diyelim... Mesela, küçük yaşta bir çocuğa cinsel tacizden sabıkam olduğunu öğrensen, ilk ne düşünürsün? (Bak "mesela" dedim!)

O da bu soruya karşılık şu cevabı vermişti: "Vay ... çocuğu" diye düşünürüm başta. Sinirlenirim. "Kandırmış bizi şerefsiz. Bu muydu ahlak hakkında, vicdan hakkında ahkam kesen herif." derim. Sonra herkesin nefsine gafil avlandığı bir an olduğunu hatırlarım. Çocuk olmadığım, hatta O çocuk olmadığım için şükrededim. Sonra da "Robicik [itüsözlük ve laneth günlerimden kalan nickim robbiefowler'a atfen] ne zaman görüşüyoruz" şeklinde zuhur eden baskılarımı mümkün olduğunca azaltırım. Sonra zamanla o da geçer. Eski halime dönerim. Kin tutamam. Bana yöneltilmemiş eylemlerin kinini hiç tutamam. Bencilim ben. Sağduyulu da değilim. Empatiden anlamam.

Arkadaşıma bu soruyu sorma sebebim şuydu; insan, hayatının çok uzun bir bölümünü birlikte geçirdiği birini bile tam olarak tanımayabilir. Çünkü cümle âlemler içinde insan kadar aşağılaşabilen bir canlı daha yoktur (buna Şeytan da dâhil). Umulmadık birinden görülecek hiç umulmadık bir davranışın tam da bu yüzden bizi şaşırtmaması gerekir. Ama eskiler ne demiş, hafıza-i beşer nisyan ile malûldür. Periyodik aralıklarla ortak hafızamız sıfırlanıyor ve aslında tarih boyunca daima var olmuş, halen de süregelen birçok şeyi sanki ilk defa karşılaşıyormuş gibi büyük bir şaşkınlıkla karşılıyoruz.

Açık konuşayım, dün akşama kadar biri çıkıp bana “Cübbeli’nin seks kaseti varmış lan” dese en Osman Baydemir hislerimle “hassiktir diyorum” diye cevaplardım! Sıfırlanmış hafızamıza böyle haince saldırılması karşısında agresif reflekslerle karşılık verirdim. Fakat böyle bir kaset gerçekten ortaya çıktığında beynimden vurulmuşa döndüm. Din ve İslam’la sorunu olan insanların “hacı hocadan korkacan zaten abi yea, bunların hepsi seksomanyak” tarzı galeyana getirici zavallılıklarına bile sinirlenemedim, aval aval baktım sadece. İlgili videoyu açtığımda (asla bir merak saikıyla değil, gerçekliği hususunda fikir sahibi olmak için) içimden “Allah’ım ne olur kötü bir montaj olsun, gerçek olmasın” diye dualar ediyordum. İçimden bu şekilde dua etmemin sebebi de Cübbeli’ye hayranlığım vs. değildi. Böyle bir şeyin algımızda yaratacağı dalgalanmanın, malzemesi olduğu kirli savaşların ortasında nasıl temiz kalacağımızın endişesiydi.

Videoyu izledim ve tüm önyargılı bakışıma rağmen gerçek olduğuna ikna oldum. Dış mekân çekimleri hiçbir şey ispatlamasa ve sonradan eklense bile, o kahrolası seks görüntüleri tamamen gerçek göründü gözüme. Hakan’ı arayıp konuştum, böyleyken böyle dedim, sen de bir bak dedim ona; karşılık olarak o bana “gerçek olduğuna inanmıyorum, montaj ve komplo olması yüksek ihtimal” dedi. Ki evet, birilerinin Cübbeli adına Vimeo hesabı alıp videonun altına yorumlar yapması filan gerçekten işin komedi boyutunu ortaya koyuyor. Adnan Oktar’ın –sanki kendisinin ne anasının gözü olduğunu bilmiyormuşuz gibi- sırtlanvari yorumlarla bu rezillikten kendine pay çıkarma telaşıyla ortaya koyduğu zavallılık da cabası!

Tüm bu hengâmenin ortasında kendime sorduğum en önemli soru şu oldu: Bir Müslüman böyle bir durumda ne yapmalı? Cübbeli en büyük yeminleri ederek “zina yapmadım” diyor, “Müslüman insan öyle şeyleri izlemez” diyor. Ama mesela “o videodaki adam ben değilim” demiyor! Bir defa “Müslüman olan din kardeşinin ayıbını örter” bilinciyle hareket edecek bir durum kalmamış ortada. Meydana çıkmamış olan ayıp gizlenir ama on binlerce kişinin izlediği görüntülerden sonra bir şeyi gizleyemezsin; bu bir. İkincisi; Cübbeli öyle ayıbı olduğunda gizleyeceğimiz gariban bir komşumuz, sevdiğimiz bir arkadaşımız, yakın bir akrabamız değil. Neredeyse son bir yıldır televizyon ekranlarından eksilmeyen varlığıyla İslam’dan, Kuran’dan, Peygamber efendimizden bahsedip insanları doğru yola çağıran bir cemaat/tarikat önderi. Böyle bir rezillik gerçekten yaşanmışsa, olan biteni gizleyip hocanın ekranlarda “Zina yapmayın! Yalan yere yemin etmeyin!” demesini dinleyecek kadar midesiz, vicdansız mı olacağız? İnsanların algısında İslamiyet ile bu kadar bütünleşmiş bir şahsın en küçük bir lekesi bile lağım çukuru gibi kokacakken, zina ve yalan yere yemin gibi günahlarla kirlenmiş varlığını nereye saklayacağız?

Kişisel inanmışlığıma rağmen bu konuda kesin konuşmaktan imtina ediyorum. Ancak aksinin ispatlanması gerekiyor. Zamanında Müslüm Gündüz ve Fadime Şahin gibilerinin başrolünde olduğu nice tezgâhın arka planı yıllar sonra ortaya çıktı. Bu detayı da unutmamak gerekiyor.  Ama eğer bu bir komploysa ve hazırlayıcıları benim aklımı bulandırmak amacındaysalar, evet, bunu başardılar. Şimdi Cübbeli’nin ve onun masumiyetine inananların görevi bunun aksini ispat etmektir.

Neden mi bunu ispat etmeliler? Çünkü ben bulduğu her fırsatta inancımla alay etmek için bulunduğu delikten kafasını uzatan sıçanların hedefi olmaktan usandım! Çünkü ben “aranızda en temiz gösterilenler bile…” diye başlayan cümleler yüzünden bana ve benim gibilere yönlendirilen o leş imalara karşı duyduğum öfkeden dolayı dişlerimi gıcırdatmaktan, yumruklarımı sıkmaktan usandım! Çünkü ben falanca cemaatin filanca cemaatle giriştiği güç savaşlarının, rekabetin, yer kapmanın getirisi olan ikiyüzlülükten, içe kapalılıktan, kibirden, kurnazlıktan usandım! Çünkü ben “ehehe, cinsellikten soğudum olm, herifin şeyi bamya kadar, göbeği de sarkmış” diyen beyinsizin mizah anlayışından, çakallığından, beni insanlığımdan utandıran vicdansızlığından usandım!

İşte bu sebeplerden dolayı Cübbeli kendini adamakıllı temize çıkarmalı. Bunu yapabilecek güçten yoksun bir cemaatin içinde değil. Çıkaramıyorsa şayet; gerçekten suçsuz ve günahsız bile olsa, bu bir komplo da olsa, hesabını ahirete bırakıp gözümüzün önünden defolup gitmeli. Hakkında en hayırlısının bu olacağını düşünüyorum.
.